نماینده مجلس: تحریمها علیه ایران به سمت «نفت در برابر غذا» میرود
![در پی تحریمها، صادرات نفتی ایران به یکسوم سابق کاهش پیدا کرده است. ۸۰ درصد از درآمد ایران به صادرات نفت وابسته است. در پی تحریمها، صادرات نفتی ایران به یکسوم سابق کاهش پیدا کرده است. ۸۰ درصد از درآمد ایران به صادرات نفت وابسته است.](https://fa.hdhod.com/photo/art/default/5097818-7607659.jpg?v=1357466955)
در پی تحریمها، صادرات نفتی ایران به یکسوم سابق کاهش پیدا کرده است. ۸۰ درصد از درآمد ایران به صادرات نفت وابسته است.
رادیو فردا-یک نماینده عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس میگوید تحریمهای آمریکا علیه ایران به سمت «برنامه نفت در برابر غذا» پیش میرود و آمریکا میخواهد با این تحریمها، بر انتخابات ریاست جمهوری ایران تاثیر بگذارد.
محمدحسن آصفری، عضو هیات رئیسه کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، از بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل، انتقاد کرد که در مقابل تحریمهای آمریکا علیه ایران «سکوت کرده است».
آقای آصفری در گفتوگو با خبرگزاری ایسنا گفته است: «آمریکاییها تحریمها را بیشتر میکنند به گمان اینکه بتوانند در انتخابات ریاستجمهوری ایران به نتیجه برسند».
به گفته این نماینده اصولگرا، ایرانیها میدانند که «تحریمها تا انتخابات نه تنها کم نمیشود بلکه هر روز بیشتر هم خواهد شد.»
عضو هیات رئیسه کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفته است: « تعداد زیادی از کشورهای منطقه نیازمند نفت، گاز و منابع زیرساختی ما هستند، لذا این تحریمها نمیتواند خیلی طولانی باشد.»
این نماینده مجلس در عین حال با اشاره به در پیش بودن دور دیگری از مذاکرات ایران با کشورهای ۱+۵ گفته است: «تجربه نشان داده هرگاه به زمان این گفتوگوها نزدیکتر میشویم تحریم و فشار علیه ایران هم بیشتر میشود.»
باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا روز ۱۴ دی با اعمال تحریمهای شدیدتر علیه جمهوری اسلامی ایران موافقت کرد .
سنای آمریکا پیشتر به بسته تحریمی علیه ایران که ضمیمه لایحه دفاعی آمریکا شده است، رأی مثبت داده بود. این طرح که از سوی باب مندز، سناتور دموکرات و مارک کرک، سناتور جمهوریخواه پیشنهاد شده است، ۱۰ آبانماه بدون رأی مخالف به تصویب سنا رسید.
شورای امنیت سازمان ملل با تصویب قطعنامههایی از ایران خواسته است غنیسازی اورانیوم را به تعلیق در آورد. تهران حاضر به این کار نشده و سازمان ملل تحریمهایی را علیه ایران وضع کرده است. علاوه بر این آمریکا و اروپا نیز به طور یکجانبه تحریمهای متعددی علیه ایران در پیش گرفتهاند.
دولتهای غربی میگویند برنامه هستهای ایران دارای ابعاد احتمالا نظامی است اما تهران ضمن تأکید بر صلحآمیز بودن فعالیتهای هستهای خود، دستیابی به انرژی هستهای را حق مسلم خود میداند و خواستار برداشتهشدن تحریمهاست.
با اجرای تحریمهای آمریکا و اروپا علیه ایران، طبق گزارشها صادرات نفتی ایران از حدود ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه در روز به حدود ۸۰۰ هزار بشکه رسیده است.
ایران برای ۸۰ درصد از درآمدهای خود به صادرات نفت وابسته است.
در حالی که تا سالهای گذشته مقامهای ایران و از جمله رهبر جمهوری اسلامی همواره بر بیاثر بودن تحریمها علیه ایران تاکید میکردند، در ماههای گذشته این مقامها بارها به تاثیر گذاری این تحریمها اشاره کردهاند.
از جمله رئیس جمهوری اسلامی ایران روز دوم دی ماه در یک مصاحبه تلویزیونی در دفاع از عملکرد اقتصادی دولت خود، گفت منتقدان او میخواهند نقش تحریمها را در مشکلات فعلی ایران کمرنگ نشان دهند.
محمود احمدینژاد در این مصاحبه با تلویزیون جمهوری اسلامی، گفت که «ابعاد تحریمها معلوم است و حداقل مسئولین کشور میدانند اما الآن قابل بازگو کردن نیست».
یک هفته بعد در ۹ دی ماه، رئیس مجلس ایران گفت نمیتوان همه مشکلات اقتصادی ایران را ناشی از تحریمها دانست اما در عین حال تاکید کرد به علت فشار تحریمها، مجلس با اجرای مرحله دوم هدفمندکردن یارانهها مخالف است.
علی لاریجانی ضمن تایید فشار تحریمها بر اقتصاد ایران گفت که این تحریمها شرایط کشور را از حالت عادی دور کرده است.
آیتالله علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، پیشتر در ۱۹ مهرماه، تحریمها علیه ایران را «غير منطقی»، «وحشيانه» و «جنگ با ملت ایران» خوانده بود و در عین حال گفته بود که دولتهای غربی با این تحریمها موفق نخواهند شد.
مقامهای وزارت بهداشت و نمایندگان مجلس در ماههای گذشته درباره آثار تحریمها بر نظام بهداشت و سلامت ایران بهشدت ابراز نگرانی کردهاند. همچنین مدیران صنایع در ایران، از تعطیلیهای عمده در واحدهای تولیدی خبر دادهاند.
برنامه نفت در برابر غذا که این نماینده مجلس ایران به آن اشاره کرده است، نام برنامهای تحریمی بود که سازمان ملل پس از حمله عراق به کویت (هشت سال پیش از حمله آمریکا و نیروهای ائتلاف به عراق) علیه این کشور اجرا کرد و تا چندی پس از سقوط صدام در سال ۲۰۰۳ اجرا میشد.
طبق این برنامه عراق میتوانست پول حاصل از صادرات محصولات نفتی خود را صرفا برای خرید نیازهای اولیه انسانی یعنی مواد غذایی و دارویی هزینه کند. عراق در پی تحریمهای گسترده نفتی، این برنامه را پذیرفت.