سوزان رایس: اگر قانع نشویم، توافق نهایی با ایران در کار نخواهد بود
سوزان رایس، معاون ارشد امنیت ملی رئیس جمهوری آمریکا، میگوید که ایران در زمینه مناقشه هستهای باید ایالات متحده را «با اقداماتی که درستی آنها قابل اثبات باشد» قانع کند، در غیر این صورت توافق نهایی هستهای به دست نخواهد آمد.
به گزارش خبرگزاری رویترز، خانم رایس این مطلب را روز دوشنبه، ۲۲ اردیبهشت، در واشینگتن و در جمعی که به مناسبت روز استقلال اسرائیل گرد هم آمده بودند بیان کرد.
این سخنان وی در آستانه آغاز دور جدید گفتوگوهای هستهای میان ایران و گروه ۱+۵ بیان میشود که قرار است روز سهشنبه، ۲۳ اردیبهشت، در وین اتریش آغاز شود.
هدف از این مذاکرات نزدیک شدن دو طرف به امضای توافقی نهایی برای حل و فصل مناقشه هستهای است.
سوزان رایس در سخنان خود در جمع یادشده گفت: «همه ما این مسئولیت را داریم که به دیپلماسی شانسی برای موفقیت بدهیم، اما آمریکا تنها با حرف زدن راضی نخواهد شد.»
وی افزود: «ما تنها زمانی راضی خواهیم بود که ایران اقداماتی را انجام دهد که محک زدن درستی آن اقدامات برای ما میسر باشد.»
معاون امنیت ملی باراک اوباما در ادامه سخنانش در این جمع که شامل دیپلماتهای اسرائیلی میشد گفت: «خلاصه بگویم که اگر راضی نباشیم، توافقی هم به امضا نخواهد رسید.»
اسرائیل همواره خواستار رویکرد سختگیرانهتر واشینگتن در قبال ایران در جریان مذاکرات هستهای شده و نخستوزیر اسرائیل گفته است که امید دارد قدرتهای جهانی توافقی را امضا نکنند که در پی آن ایران بتواند ظرفیت غنیسازی اورانیوم خود را حفظ کند.
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، که به ژاپن سفر کرده روز دوشنبه در توکیو بار دیگر این موضع خود را تکرار کرده و گفت که برنامه هستهای ایران «یک خطر روشن و حاضر» است و نباید به تهران اجازه داد تا ظرفیتهای ساخت سلاح اتمی را در دست داشته باشد.
بر پایه توافق موقتی که روز سوم آذرماه سال گذشته به امضا رسید ایران چشمانداز آن را دارد که در توافقی نهایی، بتواند بخشی از ظرفیت غنیسازی اورانیوم خود را حفظ کند.
در آستانه مذاکرات جدید، ایران و آژانس بینالمللی انرژی اتمی روز دوشنبه دیداری سهساعته در وین داشتند، اما در پایان این جلسه اقدام جدیدی را در جهت رفع نگرانی از برنامه هستهای ایران اعلام نکردند.
علی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی، روز دوشنبه مسئله مذاکرات پیش روی هستهای را یک «مصاف پیچیده» توصیف کرده و گفت: «حرفهایی طی روزهای اخیر از طرف غربیها مطرح میشود که نشان میدهد آنها طور دیگری فکر میکنند و نگاهشان به مسئله هستهای متفاوت است.»
وی افزود: «مثل این که باورشان شده ایران به طور شماتیک فناوری صلحآمیز هستهای را دنبال میکند» و تأکید کرد که «دنبال صورت بزککرده برای فناوری هستهای نیستیم.»
منبع:رادیو فردا
منبع:رادیو فردا
ایران و ۱+۵: حل مکعب روبیک توافق جامع هسته ای
![سوزان رایس: اگر قانع نشویم، توافق نهایی با ایران در کار نخواهد بود سوزان رایس: اگر قانع نشویم، توافق نهایی با ایران در کار نخواهد بود](https://fa.hdhod.com/photo/art/default/6621522-9988752.jpg?v=1399972172)
گزارش جدید گروه بین المللی بحران، به نام «ایران و ۱+۵: حل مکعب روبیک توافق جامع هسته ای» یک نقشه راه با ۴۰ گام مشخص برای دسترسی به یک توافق جامع هسته ای در سال جاری را ترسیم می کند. این راهکار با در نظر گرفتن نیازهای بنیادین طرفین، که برای قدرت های جهانی محدود کردن برنامه غنی سازی و برای ایران رفع تحریم ها است، و با توجه به الزامات سیاست داخلی اشان طراحی شده است.
یافته ها و راهکارهای اصلی گزارش شامل موارد زیر می باشد:
برنامه اقدام مشترک که سال گذشته در ژنو به امضا رسید، مشکلات عمده مذاکرات را به مرحله آخر موکول کرد. مذاکرات گام نهایی که از بهمن ماه آغاز شده اند و تا پایان تیر ماه فرصت دارند سازنده بوده اند، اما همچنان به علت بی اعتمادی عمیق، احتمال بالای خطای محاسباتی، و فشار نیروی های منطقه ای و داخلی، شکننده هستند.
با این حال، حتی اگر توافق نهایی از دید دو طرف ایده ال نباشد، یک توافق قابل دسترس می تواند زمینه ساز یک رابطه جدید باشد و در مقایسه با گزینه های جایگزین که یا شکست مذاکرات و یا یک سری توافق های موقت است به مراتب بهتر خواهد بود.
به احتمال زیاد بیشینه آنچه ۱+۵ پیشنهاد خواهد داد –در خصوص میزان غنی سازی و رفع تحریم ها – از کمینه قابل قبول برای ایران کمتر خواهد بود. تهران بی شک بر نگهداشتن بخش عمده برنامه غنی سازی اش اصرار خواهد ورزید.
ولی توافق فقط در صورتی ممکن است که دوطرف به جای برخورد سیاسی با این موضوع تا جای ممکن به صورت فنی با آن برخورد کنند تا بتوانند به اهداف و منافع مورد نظر خود دست یابند.
این توافق جامع بر چهار اصل استوار است: محدود کردن بخشی از برنامه هسته ای ایران که قابلیت تسلیحاتی دارد، ارتقا شفافیت از طریق بازرسی و راستی آزمایی، کاهش انگیزه عهدشکنی با ایجاد یک سازوکار نظارتی و تعیین موارد مشخص تخلف و شیوه واکنش به آن، و افزایش انگیزه طرفین برای اجرای توافقنامه با ارایه امتیازهای مثبت.
اجرای توافق در سه فاز صورت خواهد گرفت که در مجموع بین ۱۴ تا ۱۹ سال به طول خواهند انجامید، اما در طول آن قابلیت غنی سازی ایران به تدریج افزایش خواهد یافت.
چنین راهکاری برای بازگشایی گره چند لایه برنامه هسته ای و تحریم ها لازم است، چرا که هر دو امر هم زمانبر هستند و هم باید به صورت گام به گام به عقب برگردانده شوند، و در ضمن برخی اقدامات نیاز به زمینه سازی بیشتری دارند، و برخی دیگر به سرعت قابل اجرا هستند.
در نبود یک توافق جامع تر که به مسائل منطقه ای بین ایران، همسایگانش و غرب بپردازد، هیچ توافق هسته ای در طولانی مدت پایدار نخواهد بود. ولی موفقیت در مذاکرات هسته ای می تواند به یک فضای مثبت بینجامد که به نوبه خود برای توافق های آینده بر سر مسائل دیگر بستر مناسبی فراهم خواهد ساخت.
علی واعظ، تحلیلگر ارشد امور ایران در گروه بحران می گوید "چند ماه آینده که در طول آن طرفین با چرخاندن مکعب روبیک برای حل واقع بینانه این معما کوشش می کنند، بسیار خطیر خواهند بود. اگر این تلاش به نتیجه نرسد، هر دو طرف خود را در شرایط گذشته و در یک بازی دو سر باخت باز خواهند یافت".
رابرت بلچر، مدیر موقت بخش خاورمیانه گروه بحران، می گوید: "احتمال شکست مذاکرات زیاد است، اما هزینه این شکست هم بسیار زیاد خواهد بود. چنین شکستی و یا یک سری توافق های موقت منجر به فرسایش بیشتر اعتماد، سخت تر شدن مواضع و کمتر شدن احتمال دستیابی به تواقف نهایی در آینده خواهد شد.
از آن سو توافقی که موقعیت بین المللی و اقتصادی ایران را احیا کند و برنامه هسته ای اش را محدود، جهان و منطقه را امن تر خواهد کرد.
*گروه بین المللی بحران، نهادی مستقل، چند ملیتی و غیرانتفاعی در شهر واشنگتن، پایتخت ایالات متحده آمریکاست.
منبع:صدای امریکا
منبع:صدای امریکا